عاشورا و تاسوعا برای آخوند ها همواره یک موهبت الهی بوده است

قبل از این انقلاب نالازم بره کشان آخوندها بود و با گریه انداختن عوام

زندگی میگذراندند سالی یکبار شمر میامد و حسین و یارانش را تشنه لبان میکشت ومیرفت تا سال بعد.

قیمه و قرمه سبزی هم البته مزید بر علت بود که نذریش واقعا مزه دیگری داشت و ارتباط حسین مظلوم! با ان را من نمیدانم.  

به عبارت دیگر بنیان اساسی شیعه اثنی عشری بدون شهادت حسین و مسائل کربلا قطعا کمیتش میلنگید

خمینی همواره میگفت این عاشورا و تاسوعا است که اسلام را زنده نگه داشته است و این فرهنگ عزاداری فرهنگ کربلائی و گریه وشیون را نه تنها ترویج که حتی بدون ان بقائی برای حکومت متصور نمیدیدند

اما بنظر میاید که اینبار همه ابزارهای حکومت به ضد خودش تبدیل شده است

روز قدس (خمینی کاسه داغتر از آش این روز را که هیچ ربطی به ما ندارد اختراع کرد) اولین سیلی محکم را به گوش حکومت اسلامی از سوی ملت نواخت.

هیچ کس باور نمیکرد روزی فرا برسد که<< امت همیشه در صحنه>> بجای مرگ بر اسرائیل  بگویند مرگ بر روسیه  و یا احساسات ناسیونالیستی چنان غلیان کند که نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران در فضای تهران طنین انداز شده

موجب ناراحتی حکومت عرب زده و فلسطینی ها ( به جهنم) گردد.

ولی چه حکومت بخواهد و چه نخواهد این واقعیت جامعه ایران است و این سزای حکومتی است که سی سال تمام بر طبل ضد ایرانی کوبیده است.

واقعیت این است که انچه در بیش از یکهزار سال قبل در صحرای کربلا اتفاق افتاد اساسا نه تنها مشکل ما نیست بلکه

اصلا بود و نبودش هم هیچ اهمیتی برای سرنوشت این ملت نداشته و ندارد اما بنظر میرسد این بار داستان فرق میکند

جمهوری اسلامی را باید با ابزار خودش زمین گیر کرد و روز قدس یا عاشورا و تاسوعا قطعا یکی از این ابزار است

سی سال  عاشورا برای حکومت اسلامی موهبت بود بگذارید یکبار هم برای ما باشد

mehranmakki.wordpress.com

رادیو آلمان: به گزارش سایت‌های خبری نزدیک به اصلا‌ح‌طلبان، وزارت کشور با صدور بخش‌نامه‌ای به فرمانداری‌ها و مسئولان امنیتی استان‌ها دستور داده که از برگزاری هرگونه مراسم یادبود و ترحیمی برای آیت‌الله منتظری خودداری کنند.

بر طبق همین بخش‌نامه مسئولان کشوری و امنیتی موظفند، که مجوز‌های تاکنون صادر شده را نیز لغو و برگزارکنندگان را در این زمینه توجیه کنند.

حراست دانشگاه‌ها نیز از این پس از برگزاری هر گونه مراسمی جلوگیری خواهند کرد.

در دانشگاه‌هایی که تاکنون مراسم ترحیم برای آیت‌الله منتظری برپا داشته‌اند، نیز پس از دخالت ماموران حراست و بسیج، جو ملتهبی حاکم شده است.

رژیم جمهوری اسلامی در این روزها با پارادکس عجیبی مواجه شده است. رژیمی که ادعای مسلمانی آن گوش فلک را کر کرده است و به ادعای رییس جمهور آن تصمیم دارد تا مدیریت جهان را به دست گیرد، در برابر شهروندان مسلمان خود درمانده شده است. قیام مسلمانان علیه رژیم مدعی مسلمانی با شعار “الله و اکبر” راه پس و پیش را بر آن بسته است. از سوی دیگر این روزها مصادف شده است با مراسم ویژه ماه محرم و پیروان مذهب شیعه که این روزها را به صورت نمادین قیام امام خود علیه ظلم می دانند، بسیار برانگیخته تر علیه رژیم شعار می دهند.

آنان ولی فقیه رژیم، علی خامنه ای را برابر یزید دانسته و ستمگریهایش را مشابه او می دانند و شعار می دهند “خامنه ای بمیری – هم شمر و هم یزیدی”. بدتر از همه اینکه پایوران رژیم اسلامی با خط و نشان کشیدن برای آنان، دستور می دهند و بیانیه صادر می کنند تا شیعه ها از سیاسی کردن مراسم ویژه محرم خودداری کنند. این درحالی است که خمینی، بنیانگذار رژیم ولایت فقیه خود می گفت: “این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.”

بدیهی است که مقصود خمینی وجه سیاسی و مبارزاتی این روزهاست که خود او توانست از آن برای به قدرت رسیدن به خوبی استفاده کند. خط و نشان کشیدن گماشتگان نماینده خود خوانده خدا روی زمین، علی خامنه ای از یک سو و مردمی که تصمیم دارند از فرصت به دست آمده در این روزها بیشترین استفاده را ببرند از سوی دیگر، رژیم را در برابر یک دوگانگی کامل قرار داده است.

کسانی که نام “اُم القُراء” مسلمانان به کشور تحت حاکمیت خود داده اند، آنانی که خود را مرکز جهانی اسلامی تعریف می کنند و سعی به صدور انقلاب اسلامی خود به دیگر نقاط جهان دارند، کسانی که مدعی رهبری “جهان اسلام” هستند و دستور برای دیگران صادر می کنند، در برابر امواج مسلمانانی که علیه آنان شوریده و قیام کرده اند به کلی درمانده شده اند. سرکوبی و بگیر و ببند آنان علیه مردمی که تا دیروز از آنها تعریف “امت مسلمان” داشتند، چشمهای مردم دیگر کشورها را خیره کرده است.

تهدید، فحاشی، تهاجم به منازل مسکونی آیت الله هایی که حکومت نماینده خود خوانده خدا روی زمین را بر نمی تابند و با آن به مخالفت برخواسته اند، پرده از دروغ و حیله حاکمان ستمگر بر انداخته و آنان را رسوای خاص و عام کرده است.

حال این حکومت اسلامی به رهبری علی خامنه ای به مثابه ولی فقیه آن است که شمشیر به روی مسلمانان می کشد و در روزهای نمادین ظلم ستیزی شیعیان، به سرکوبی آنان می پردازد. اکنون رژیم ولایت فقیه با این پرسش اساسی روبروست که این چگونه حکومت اسلامی است که مسلمانانی که شعار “الله اکبر” سر می دهند را سرکوب می کند؟ این چگونه حکومت نماینده خدا روی زمین است که آیت الله ها در آن سرکوب می شوند و درب مساجد و اماکن مذهبی به روی آنان بسته است.

حال دیگر ولی فقیه رژیم نمی تواند خود را نماینده خدا بر روی زمین بنامد و ادعای رهبری مسلمانان را داشته باشد. اکنون دیگر ادعاهای بی پایه و اساس دزدان و تبهکارانی که بیش از سی سال است به نام اسلام همه گونه بی شرمی را بر مردم ایران روا داشته اند، از سوی هیچ کس پذیرفتنی نیست. رژیم جمهوری اسلامی کمر به سرکوبی مسلمانان بسته است و در این میانه آن چیزی که بر همگان مشخص می شود، نداشتن مشروعیت دینی و انزجار عمومی از آن است.

امروز بیستمین سالگرد تیرباران نیکولا چائوشسکو و همسرش النا است. بیست سال پیش در چنین روزی رهبر نظام خودکامه سابق رومانی و همسرش در جریان قیام مردم رومانی برای سرنگونی نظام دیکتاتوری این کشور پس از محاکمه سریع در دادگاه نظامی، تیرباران شدند.

تحلیلگران می گویند، چائوشسکو قیام مردم رومانی را دست کم گرفت و در چنین وضعیتی برای انجام یک دیدار رسمی به تهران رفت و امور دولت را برای چند روز به همسرش النا سپرد.

چائوشسکو پس از بازگشت به رومانی تصمیم گرفت که برای آرام کردن مردم روی بالکن ساختمان حزب حضور یابد. اما ناگهان صداهایی به گوشش خورد که پیش از آن نشنیده بود: مردم سوت می کشیدند و با فریادهای بلند اعتراض می کردند و می گفتند مرگ بر دیکتاتور.

تصویر چائوشسکو با آن کلاه پوستی روسی که چگونه با بی‌اعتنایی در تلاش برای خفه کردن صدای اعتراض مردم بود، امروزه به عنوان تصویر‌شناسی انقلاب رومانی به کار می آید.

تحلیلگران می گویند نیروهای اطلاعاتی در آن زمان چائوشسکو را در مورد موقعیت واقعی رومانی بی خبر گذاشته بودند.

در تصاویر موجود از لحظه تیرباران چائوشسکو و همسرش، چهره های مأموران اجرای تیرباران برای عدم شناسایی آنها در تاریکی قرار گرفته است.

امروز پس از بیست سال یکی از آن ماموران که در آن زمان افسر گارد محافظت حزب بود می گوید، در روز 25 دسامبر 1989 قاضی نظامی به همراه دادستان و وکلای مدافع به صورتی کاملا محرمانه با هلی‌کوپتر به سوی پادگان تیراگوسیتا پرواز می‌کنند، یعنی همان مکانی که چائوشسکو و همسرش از سه روز پیش در بازداشت به سر می بردند. من هم در کنار نماینده جبهه نجات در آن هلی‌کوپتر حضور داشتم.

کارلان می گوید، به محض فرود هلی‌کوپتر از ما پرسیدند که آیا می دانیم چه کسی اینجاست؟ چائوشسکو و همسرش. سپس گفتند که باید یک دادگاه ویژه نظامی برگزار شود و در آخر سئوال کردند که در صورت صدور حکم اعدام چه کسی حاضر است این حکم را اجرا کند؟

به گفته کارلان، هر هشت چترباز حاضر در محل اعلام آمادگی می کنند.

او می گوید، در محل اعدام که دیواری در محوطه پادگان تیراگوسیتا بود، مردی در برابر ما ایستاده بود که تا چند روز پیش از آن، همه او را با عنوان “فرمانده کل قوا” ، “پیشوای بزرگ” و “ناجی زمین” خطاب می کردیم.

^{متن سخنراني كورش زعيم در پاسارگاد :}

^{در اين پنجمين سال برپايي روز جهاني كورش و سومين سال بنيانگذاري اين روز بنام روز ملي ايران، من ايراني بودن شما را در اين روز خجسته شادباش مي گويم. بيشتر ما كه در اينجا گرد آمده ايم و اين روز فرخنده ملي را بزرگ مي داريم، در اين پندار هستيم كه كورش فردي استثنايي و بي همتا در جامعه ايراني بوده است. در صورتيكه اينجور نيست. كورش يك ايراني راستين بود، زيرا در خانواده و جامعه ايراني پرورش يافته و آموزش ديده بود. در آن زمان، هزاران هزار كورش در ايران مي زيستند كه ما يكي از آنان را كه بخت پادشاهي و جاودانگي يافتن در تاريخ را پيدا كرد مي شناسيم. در آن زمان جامعه ايراني كورش مي پروراند. پدر او كورش بود، دوستانش كورش بودند، مربيانش كورش بودند، مادرش كورش بود، همسرش كورش بود و فرماندهانش همه كورش. ما صدها سال است كه بعلت تحميل انديشه ها، گفتار و كردار ناايراني، از آن فرهنگ زيباي آدم ساز درست انديشي، راستگويي، گفتار و كردار نيك فاصله گرفته ايم و ديگر ايراني راستين نيستيم. اينكه ما كورش را اينگونه گرامي مي داريم، نشانگر آن خواهش و آرزوي دروني ماست كه دوباره ايراني باشيم.}

^{در آن دوران، يك دولتمرد هرگز دروغ نمي گفت، در اين دوران هرگز راست نمي گويد. در آن دوران، سردمدارن كشور نه تنها به خزانه ملت دست دراز نمي كردند، بلكه به خزانه كشورهاي بيگانه تسخير شده هم دست دراز نمي كردند؛ در اين دوران نه تنها خزانه ملت را تهي مي كنند، بلكه كشورهاي بيگانه هم خزانه ملت ما را تهي مي كنند. در آن دوران، هر ديوانسالاري كه دروغ مي گفت يا به مردم خشونت مي كرد يا به حقوق مردم تجاوز مي نمود، بي درنگ نكوهش و از كار بركنار مي شد؛ در اين دوران، ارتقاي درجه مي يابد. در آن دوران، همه مردم فرهيخته جهان متمدن مي خواستند از كشور خود بگريزند و در ايران زندگي كنند؛ در اين زمان، همه ايرانيان فرهيخته ميخواهند از ايران بگريزند و در كشورهاي ديگر زندگي كنند. در آن زمان، حاكميت ايران پيشاهنگ حقوق بشر و نوعدوستي بود؛ در اين دوران، حاكميت ايران به تنها چيزي كه تن در نمي دهد حقوق بشر و نوعدوستي است. در آن زمان، همه مردم جهان متمدن، ايران را دوست و ايراني را گرامي مي داشتند؛ در اين زمان، همه مردم جهان متمدن از ايران گريزانند و به ايراني بدگمان. در آن زمان، ملت ايران داراترين و آسوده زي ترين مردم جهان بودند؛ در اين زمان يكي از فقيرترين و پريشان زي ترين.}

^{اكنون ما ايرانيان بخود آمده ايم، از خواب چند صدساله بيدار شده ايم، خود را در آينه ديده ايم و به وحشت افتاده ايم كه اين ما نيستيم. ما ايراني بوده ايم و ايراني زيسته ايم، و مي خواهيم دوباره ايراني زندگي كنيم؛ … و اين خواهد شد.}

^{اين شيرملت ايران است كه از خواست ما پشتيباني خواهد كرد و خورشيد مهر ايران را دوباره بر پشت خود بر اين سرزمين و سراسر جهان خواهد تاباند. ما به آنان كه سده هاست ملت ما را در بند انديشه هاي ناسازنده و ناپذيرفتني خود گرفتار كرده اند مي گوييم: برو به پيشه خود برس كه پيشه ملت ايران آزادي و آزادگي است.}

^{اين سبز ايران سبز شادماني و پيشرفت و آباداني است و بازيچه دست هيچ كس و گروه نيست. اين}

^{سپيد ايران سپيد آشتي و دوستي ملت ايران با همه ملت هاي جهان است و ما دست همزيستي و دوستي و همكاري را به سوي همه مردم جهان دراز خواهيم كرد؛ كه ايراني نه تنها مرگ كسي را خواهان نيست بلكه سربلندي همه ملت ها را خواهان است. ما فقط اگر بتوانيم در ميان همه ملتهاي پيشرو و سربلند جهان بدرخشيم و سربلند باشيم ملت ايران هستيم. و اين سرخ ايران نشان تهديد و جنگ خواهي و خونريزي نيست، نشانه عشق و شادابي و انرژِي زندگي است. ما اين عشق و انرژي را به ملتمان باز خواهيم گرداند.}

^{اي تويي كه خورشيد من ايراني را گرفتي تا در تاريكي و ايستايي ذهن تو تصور تنهايي كنم، بدان كه من ذهن مرده تو را آنقدر با جنبش آزادگي خود تكان خواهم داد تا زنده و پويا گردد. من دل تاريك تو را با فرهنگ جهان بين ايرانيم روشن خواهم كرد تا از تاريكخانه خود بيرون آيي.}

^{تو تاريكي انديشه خود را بر من تحميل كردي، ولي من تو را به روشنايي ايراني بودن خواهم كشاند و ستم تو را با مهرباني خود درهم خواهم شكست. من ايراني تا تو را انسان نكنم از پاي نخواهم نشست و لذت و افتخار ايراني بودن را به تو خواهم چشاند.}

^{كورش زعيم}

^{پاسارگاد}

^{7 آبان 1388 (29 اكتبر 2009)}

^{منبع : وبلاگ ايران نوين}

سایت موج آزادی: در گزارشي که از سخنان انتقادی يکی از جوانان فرهیخته در حضور آقای خامنه اي در سایت‌های رسمی آمده است، نوعی استيصال دیده می‌شود که حتي حفظ ظاهر نیز نتوانسته است، آن را پنهان سازد. هر چه سخنان این جوان فرهیخته از ساختمان محکمي برخوردار است، در سخنان آقای خامنه‌ای هیچ انسجامی ديده نمي‌شود.

آقای خامنه‌ای که تا کنون هیچ‌گاه در مقام پاسخ‌گویي قرار نگرفته است و همیشه یک سویه خطابه ایراد کرده است. در وضعیتي ناگهانی در برابر پرسش‌هایی قرار می‌گيرد و هيچ راهي جز پاسخگویي ندارد. پاسخ‌هایش پراکنده و در هم ريخته است. حتی نمی‌تواند حفظ ظاهر کند و در پاسخ‌گویی با لحنی متین‌تر پاسخ بگوید. با این همه همین که وی پس از سالیان دراز تک‌گويی مجبور به حضور در دیالوگي می‌شود که ناگزیر باید به سوال‌هايي پاسخ بدهد، في نفسه مثبت است، هر چند پاسخ‌های او بسیار نامناسب با جایگاه و بی ربط به سوال‌هاست .

در پرسش‌های چهارگانه پرسش کننده، جدای از انسجام و به هم پیوستگی، صورت بندی از مسایل و مشکلات کشور دیده می‌شود.

.برای نمونه فقط یک بخش از پرسش‌های او را با پاسخی که آقای خامنه‌ای داده است مرور می‌کنيم. او می‌پرسد: «آیا صدا و سیمای ما تصویر درستی از كشور و جهان ارائه می‌دهد یا تصویری غیرواقعی و كاریكاتورگونه؟ آیا صداو سیما به عقاید مختلف اجازه‌ی دفاع از خودشان را می‌دهد؟ عقایدی كه به‌خصوص در همین رسانه مورد نقد و یا حتی حمله قرار می‌گیرد؟
آیا صدا سیمای ما نقل‌قولی كه از افراد می‌كند و یا رویدادهایی كه روایت می‌كند، وفادارانه و منصفانه است؟»

آقای خامنه‌ای از این چند پرسش بخشی را بی پاسخ می‌گذارد و با تذکر این که نباید در انتقاد از بى‌انصافىِ یك دستگاه یا یك كس، خود ما باید دچار بى‌انصافى شویم، می‌گوید: «خیال نكنید آن حرف‌هائى كه صدا و سیما می‌زند، این، همه‌ى حرف‌هاست؛ نه، خیلى مطلب هست. “یك سینه حرف موج زند در دهان ما”. این‌جور نیست كه هر چه كه انسان احساس می‌كند، این را گفته باشد یا بتواند بگوید. خیلى حرف‌هاى زیادى هست. شما جوان‌ها الحمدللَّه باهوشید، بااستعدادید، به‌تدریج خیلى از حقائق براى شماها روشن خواهد شد.»

در واقع اين جوابی است که به پرسشی مي دهد که درباره طرح دیدگاه‌های مختلف در صدا و سیماست، اما به جاي پاسخ به گونه‌ای است که انگار پرسش‌کننده پرسیده است، آيا صدا و سيما تمام دیدگاه های شما را منتشر می‌کند. جواب این پرسش روشن است، اما پاسخ دهنده با فرار از پرسش به طرح بحثی می پردازد که عجيب و غریب است و البته به نظر می رسد ناشي از غافلگیری. طبیعی است که این جواب آن سوال نيست. اگر فرض را بگيریم که جواب ان سوال است، بلافاصله سوال بعدي اين خواهد بود که مگر شما مسئول نيستید در این زمینه ؟ چرا زمينه طرح دیدگاه های مختلف را فراهم نکرده‌اید ؟

وی با اشاره به این سوال كه «آیا صداوسیما وضعیت واقعى كشور را نشان می‌دهد؟» پاسخ می‌دهد «نه، ناقص نشان می‌دهد.خیلى پیشرفت‌هاى برجسته و بزرگ هست كه صدا و سیما نشان نمی‌دهد. دلیلش هم این است كه شما مجموعه‌ى مرتبط با حوادث گوناگون، از خیلى از حقائق كشور و پیشرفت‌هاى كشور مطلع نیستید؛ نقص صدا و سیماى ماست. والّا اگر صدا و سیما می‌توانست همان‌جور كه تلویزیون فلان كشور غربى با یك سابقه و تجربه‌ى فراوان و با استفاده‌هاى هنرى دروغ‌هاى خودش را راست جلوه می‌دهد، واقعیات موجود كشور را درست منعكس كند، شما بدانید امروز امید نسل جوان، دلبستگى نسل جوان به كشورش، به دینش، به نظام جمهورى اسلامى‌اش، به‌مراتب بیشتر از حالا بود.”

اين دیگر نمونه روشن پاسخ گریزی و نوعي زرنگی ساده اندیشانه است که ناشی از دست کم گرفتن مردم است. البته کسي که مدام تعريف و تمجید بشنود و هرچه مي‌گوید، تایید شود، طبیعي است که چنين پاسخ‌هايی به چنان پرسش‌هايی بدهد.»

اما در پاسخی که به انتقاد دیگر دانشجو می‌دهد، نمونه روشن‌تری از از فرار از پاسخگويي و حتی فرار از مسئولیت ديده می شود. این پرسش‌ها نشان داد که اگر فضای پرسش از رهبري در مطبوعات رواج داشت و و او ناگزیر به پاسخگویی بود ، چقدر افکار عمومي روشن تر از امروز بود.

خامنه‌ای می‌گوید: «شما خیال نكنید كه حالا بنده چون رئیس صدا و سیما را انتخاب می‌كنم، همه‌ى برنامه‌هاى صدا و سیما را مى‌آورند، دانه‌دانه بنده نگاه كنم، امضاء كنم. نخیر، از خیلى از برنامه‌هاى صدا و سیما بنده راضى هم نیستم؛ از جمله، من راضى نبودم كه از ماه اسفند، بلكه زودتر از اسفند، بعضى از سفرهاى تبلیغاتى و حرف‌هائى كه زده شد و تظاهراتى كه می‌شد و مجادلاتى كه انجام می‌گرفت، از تلویزیون پخش شود، كه متأسفانه تو تلویزیون پخش شد.»

او ضمن فرار از بار مسئولیتی که در قبال اين رسانه دارد ، نشان می دهد که همین حد از ارائه اخبار را هم نمی پسندد و معتقد است که صدا و سیما باید سانسور بیش تری اعمال می کرد . پاسخ های خامنه اي به پرسش های این جوان نخبه تصور او را از رسانه نشان می‌دهد؛ صدا و سیما باید بیش تر سانسور شود و بیش تر تبليغ کند!

ایرنا: هيات نمايندگي جمهوري اسلامي ايران از موارد نقض حقوق بشر در اتحاديه اروپا ، كانادا و امريكا انتقاد كرد.

هيات نمايندگي جمهوري اسلامي ايران در نيويورك ضمن شركت فعال در اجلاس كميته سوم مجمع عمومي سازمان ملل متحد در خصوص بررسي وضعيت حقوق بشر و تبعيض نژادي ، طي سخناني از رويه برخي كشورها كه تلاش دارند خود را منادي حقوق بشر معرفي كنند اما عملكرد نامطلوبي از موارد نقض حقوق بشر و تبعيض نژادي و ديني را در كارنامه خويش دارند ، و تلاش مي كنند با حمله به ديگران ، بر جرائم خود سرپوش بگذارند ، انتقاد كرد.

نمايندگان جمهوري اسلامي ايران با استناد به موارد نقض حقوق بشر در اروپا ، آمريكا و كانادا ، طي نطقي تصريح كرد : تبعيض هاي نژادي ، مذهبي ، و مليتي در كشورهاي عضو اتحاديه اروپا ، طي چند سال گذشته افزايش يافته است. مسلمانان و اقليتهاي ديني در معرض حملات لفظي و فيزيكي قرار دارند و در زمينه اشتغال و كاريابي نيز قرباني تبعيض هاي فاحش قرار دارند كه هم فرصت هاي شغلي را از آنان سلب مي كند و هم درهنگام دريافت حقوق مورد ظلم واقع مي شوند . مسلمانان حتي از انجام فرائض مذهبي خود در اماكن عمومي محروم بوده و بعضا از پوشش اسلامي آنها ممانعت به عمل مي آيد. نيروهاي پليس در كشورهاي عضو اتحاديه اروپا پليس به اعمال خشن و شكنجه توسل جسته اند كه در كميته هاي مختلف سازمان ملل نيز به اين موضوع اشاره شده است .

هيات نمايندگي ايران همچنين به نقض حقوق بشر در كانادا اشاره نموده و اظهار داشت: در كانادا مردم بومي تحت تبعيض شديد قرار دارند و سطح زندگي اين افراد در مقايسه با ساير افراد بسيار پائين تر است . خشونت عليه زنان بومي و دورگه بسيار رايج است و زنان بومي قرباني خشونت پليس و تجاوز هستند. زنان و دختران بومي بعضا در زندان هاي مختلط نگه داري مي شوند كه لاجرم از سوي هم سلولي ها و يا كاركنان زندان مورد اذيت و آزار قرار مي گيرند.

هيات ايراني با اشاره به توصيه هاي كميته رفع تبعيض نژادي ، اظهار داشت كه براساس مستندات كميته مذكور ، زنان بومي در كانادا در فقر شديد قرار داشته و از نظر بهداشت و درمان درمضيقه هستند و حتي از غذاي كافي و يا آب آشاميدني سالم محرومند .

برگزاری حکومتی فارس: رئيس اداره ايدز وزارت بهداشت گفت: متاسفانه توزيع سرنگ رايگان بين معتادان تزريقي در زندان‌ها قطع شده است.

عباس صداقت در اين نشست به كم‌رنگ‌بودن همكاري برخي از دست‌اندركاران رسانه‌اي در بخش اطلاع رساني كميته‌هاي زيرفني اداره ايدز اشاره كرد و افزود: در زمان حاضر كميته‌هاي مراقبت و درمان، پايش و ارزشيابي، كاهش آسيب و حمايت اجتماعي از دبير كميته و نشست‌هاي فصلي برخوردار است، اما تا كنون هيچ ارگان خبري رسمي و معتبري مسئوليت كميته آموزش و اطلاع رساني را بر عهده نگرفته است.

در ادامه اين مراسم گلاره مستشاري كارشناس كاهش تقاضاي دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد در ايران گفت: در بسياري از رسانه‌ها تيتركردن آمارها بسيار موسوم و از ارزش‌هاي كاري به حساب مي‌آيد، در حالي كه به چرايي و حل آن كه در رسانه هاي خارجي بيشتر اهميت داده مي شود.

وي افزود: از رسانه‌ها خواسته مي‌شود به چرايي ابتلا به اين بيماري، روش‌هاي انتقال اين بيماري‌، چرايي بروز رفتارهاي پرخطر و آموزش در آموزشگاه‌ها و دانشگاه‌ها بيشتر بپردازند.

اين كارشناس گفت: وظيفه ديگر رسانه‌ها اين است كه افراد جامعه را به انجام آزمايش داوطلبانه تست ايدز ترغيب كنند كه اين خود در شناسايي و كنترل اين بيماري بسيار تاثيرگذار است.

رئیس مرکز خدمات آموزشی وزارت بهداشت نحوه برخورد این وزارتخانه با پزشکانی که در تابلوها یا تبلیغات خود انواع مدارک تحصیلی دروغین را ردیف می کنند تا به جلب مشتری بپردازند را تشریح کرد و گفت: پیگیری این موضوع بر عهده معاونت سلامت و سازمان نظام پزشکی است.

دکتر غلامرضا حسن زاده در گفتگو با خبرنگار مهر افزود: مواردی بوده است که افرادی مدارک جعلی برای تایید به مرکز خدمات آموزشی وزارت بهداشت ارائه کرده اند که جعلی بودن این دسته از مدارک مشخص شده و آنها شناسایی شده اند.

وی اضافه کرد: وظیفه برخورد با این گروه بر عهده سازمان نظام پزشکی و معاونت سلامت وزارت بهداشت است و از طبابت گروهی که مدارک جعلی ارائه کرده باشند، جلوگیری می شود.

حسن زاده در خصوص پزشکانی که در تابلوهای مطب خود در مواردی اطلاعات غلط در مورد جایگاه تحصیلی خود ارائه می دهند، گفت: ممکن است افرادی باشند که مدرک تخصصی خود را از دانشگاهی اخذ کرده باشند و پس از آن مدرک دیگری را از دانشگاه دیگری اخذ کنند اما همه این مدارک را برای تایید باید به وزارت بهداشت ارائه دهند.

وی خاطرنشان کرد: قطعاً اگر وزارت بهداشت با مواردی که اطلاعات غلط به بیمار خود در زمینه دانشگاهی که از آن فارغ التحصیل شده اند، می دهند و تنها به دلیل صرف جذب مشتری این کار را می کنند، برخورد می کند.

رئیس مرکز خدمات آموزشی وزارت بهداشت با اشاره به مواردی از این دست به مهر گفت: مواردی بوده است که افرادی از دانشگاه داخل کشور فارغ التحصیل شده اند و برای یک دوره به دانشگاهی خارجی که مورد تایید نبوده است، رفته اند و در اینجا سعی دارند از نام دانشگاه خارجی استفاده کنند که این کار باید از سوی سازمان نظام پزشکی مورد دقت قرار گیرد.

وی تاکید کرد: مردم باید با دقت بیشتری با مواردی از این دست که افراد عناوین زیادی را بر روی تابلوی مطب خود نگاشته اند، برخورد کنند.

حسن زاده خاطرنشان کرد: بسیاری از این افراد، پزشکانی هستند که دوره های تکمیلی را در دانشگاههای با کیفیت گذرانده اند اما گروهی نیز هستند که در دانشگاههای بی کیفیت دوره های تکمیلی خود را گذرانده اند. این شمشیر دولبه نیازمند توجه بیمار است.

وی یادآور شد: پزشکان طراز اول کشور هیچگاه در تابلوی مطب وجه تبلیغاتی ندارند و تنها به ذکر نام و تخصص اکتفا می کنند. در واقع کسانی که تبلغات بیش از اندازه برای تخصص خود دارند گروهی هستند که اطمینان زیادی بر روی کیفیت طبابت آنها وجود ندارد.

رئیس مرکز خدمات آموزشی وزارت بهداشت مسئولیت نظارت بر تابلوهای پزشکی را معاونت سلامت دانست و افزود: نظارت و پیگیری این موضوع بر عهده معاونت سلامت و سازمان نظام پزشکی است.

وبلاگ ارژنگ بامشاد

وبلاگ؛ بیماران جنسی در مقام “قضاوت” و ضابطین “عدالت”

تجاوز گروهی مأموران جمهوری اسلامی به ترانه موسوی و قتل دلخراش او، آن چنان تکان دهنده بود که وقتی دوستانش این جنایت را افشاء کردند، بسیاری از باور آن سرباززدند. بسیاری از رسانه های گروهی سکوت معناداری را نیز پیشه ساختند. اما وقتی سیمای کودتا تلاش کرد ترانه موسوی دیگری را بیابد و کل ماجرا را کتمان کند، ماجرای هولناک ترانه موسوی توجه همگان را به خود جلب کرد. زمانی که مهدی کروبی از کاندیداهای ریاست جمهوری، در نامه ای به رفسنجانی پرده از تجاوزات جنسی برداشت و به این موضوع نیز اشاره کرد، این مسئله هم چون بمبی در سراسر جهان منفجر شد. با تازه ترین افشاگری مهدی کروبی که تلاش های مقامات امنیتی رژیم برای سرپوش گذاشتن بر جنایت هولناکی که بر ترانه موسوی رفته است، را افشاء کرد، مسئله ابعاد تازه ای به خود گرفته است. اما این تمام ماجرا نیست. رسانه های مجازی و خبری اکنون به گزارش ها و حقایق تکان دهنده ای اشاره می کنند. در یکی از تازه ترین این گزارش ها که گفته می شود مستند به تحقیقی پنهان است, آمده است” : به شهادت مهدی، پدرام ( اسم مستعار) هم سلولی او بارها مورد تجاوز قرار گرفته و قاضی پرونده، از تجاوز مأموران به پدرام، بوسیله موبایل خودش، فیلمی تهیه کرده و مادر جوان او را تحت فشار گذاشته بود ده میلیون تومان رشوه بدهد تا با یک تعهد ساده، پدرام را آزاد کند. مادر پدرام بعد از تأمین و پرداخت رشوه ده میلیون تومانی به قاضی، مورد سوءاستفاده قاضی قرار گرفته و برای نجات جان فرزندش از دست متجاوزان وحشی، ناگزیر تسلیم خواسته جنسی قاضی شده است”.
آن چه در بالا آمد، متاسفانه داستان نیست، واقعیت های هولناکی است که سی سال بر ملت ایران، توسط دینداران حاکم روا می شود. تجاوز جنسی یکی از خشن ترین شکنجه هایی است که در زندان های جمهوری اسلامی مرسوم بوده است. منیره براداران در خاطرات زندان خود، از طاهره ی زیبا سخن می گوید که به دلیل تجاوز بازجو، دیوانه شد، سودابه اردلان از شخص بازجوی بیشرمی در زندان تبریز در سال 60 سخن می گوید که بطور سیستماتیک به اکثر دخترهای زندانی تجاوز کرده بود؛ حسین علی منتظری در نامه معروفش به خمینی نوشت: “آیا می دانید در زندان های جمهوری اسلامی دختران جوان را به زور تصرف کردند؟”؛ در تمامی کشتارهای سال 60 و اعدام های تابستان سال 67 به دختران جوان باکره، قبل از اعدام تجاوز می کردند؛ پیکر زهرا کاظمی خبرنگار ایرانی ـ کانادایی را برای این که سند تجاوزشان آشکار نشود، سیمان گرفتند؛ و به گزارش پزشکی قانونی، زهرا بنی یعقوب که در زیر شکنجه به قتل رسیده، در بازداشتگاه بسیج همدان مورد تجاوز قرار گرفته بود. اما علاوه بر این مستندات، اقدام شجاعانه آذرآل کنعان است که در جلو دروبین، مسئله تجاوز بازجو در زندان سنندج را بازگو کرد و با این اقدام ستودنی اش، به دیگران پیام داد که با سکوت نمی توان با این شنیع ترین نوع شکنجه مقابله کرد. باید کاری کرد که متجاوزین رسوا و شرمسار باشند نه قربانیان شکنجه. باید با آغوش باز سراغ قربانیان رفت و به آن ها در خروج از انزوای تحمیلی کمک کرد تا خشم ونفرت خود را در افشای جانیان به کار گیرند.
اکنون که بیداری ملی گسترش می یابد؛ حال که یخ های ترس به تدریج آب می شود؛ زمانی که می توان هر خبری را با یک کلیک به سراسر جهان مخابره کرد؛ باید دیوار سکوت را شکست؛ اجازه بهره برداری متجاوزان از “شرم” و”حیای” قربانیان تجاوز جنسی را به آنان نداد و به افشای بیماران جنسی در هر لباسی همت گمارد. آن قاضی بیشرمی را که ده میلیون رشوه می گیرد و به مادر جوان تجاوز هم می کند باید با نام و نشانی رسوا کرد؛ آن بازجویان بی شرمی را که در سیاهچال ها به دختران و پسران ما تجاوز کرده و می کنند را باید یکایک با نام ونشانی رسوا کرد؛ آن روحانیون بی وجدانی که فتوا و اجازه این تجاوزات جنسی را می دهند، باید به مردم شناساند؛ و با افشاگری های گسترده ” هاله ی نور” دور سر این دیوصفتانی که خود را فرشته نشان می دهند را در برابر افکارعمومی، در جلو خانواده و دوستان و فامیلشان و در مقابل دیده گان مردم جهان، از هم درید و زندگی معمولی را برآن ها حرام کرد. این متجاوزان و بیماران جنسی مأموران خودسر نیستند؛ آن ها مهره های رژیمی هستند که با لباس دین بر دولت مسلط است؛ استبداد دینی خشنی را بر کشور حاکم کرده است؛ با تبلیغات جهنمی اش، رهبرش را نماینده خدا و امام زمان می داند و حکم خود را حکم الهی جا می زند و از این طریق به فریب مسلمانان جهان مشغول است. باید با گسترش این افشاگری پرده قداستی که بر دور استبداد دینی اش کشیده است را از هم درید. باید به مردم جهان و بویژه به مسلمانان جهان وخاورمیانه و آسیای میانه چهره واقعی حکومت اسلامی را نشان داد.

26 مرداد 1387 ـ 17 اگوست 2009